Schreeuwen tegen de scheids, Hollandser bestaat niet

In Spanje gebeurt het niet. Afgelopen weekend ontstond beroering in Nederland nadat scheidsrechter Gözübüyük een bandje met het woord Respect had getoond aan trainer Robert Maaskant van FC Groningen. Overdreven aandachtstrekkerij, vonden sommigen. “Het moet niet zo zijn dat er nu ineens geen emotie meer mag tonen.” Zegt André Ooijer in het fragment hierboven, in weer een mislukte poging een complete volzin uit te spreken. De manier waarop hij aan het werkelijke probleem voorbijgaat is typisch want niemand zal zeggen dat Maaskant zijn emoties niet mag tonen, het probleem is juist de manier waarop hij dat doet.

Ooijer vindt het blijkbaar normaal maar je hoort niet tegen een scheidsrechter te schreeuwen. Punt.

Toen ikzelf op televisie Gözübüyük in de richting van Maaskant zag lopen dacht ik: hij stuurt hem naar de tribune. Toen hij daarna het bandje met het woord Respect toonde was ik onder de indruk want in plaats van Maaskant weg te sturen leek hij te zeggen “Laten we elkaar wederzijds met “Respect” behandelen. Ik stuur jou niet van het veld en jij laat het scheidsrechteren aan mij over.” Wow, een scheidsrechter die een situatie oplost door te wijzen op het gezonde verstand. Dat is nou respect!

Al langere tijd wijst iedereen naar het voetbal waar scheldgedrag en gebrek aan respect aan de orde van de dag zijn. In de Eredivisie staat de tegen de scheidsrechter schreeuwende coach in de basisopstelling van elk team maar toch is het niet juist de schuld bij het voetbal te leggen. In de Bundesliga gebeurt het niet. Ook in de Premier League zie je het niet. Ook hier in Spanje trappen ze betaald tegen een balletje maar geen trainer haalt het in zijn hoofd om vanaf de zijlijn tegen de scheidsrechter te gaan schreeuwen. Het komt niet in ze op. Geen trainer richt zich persoonlijk tot de scheidsrechter, frustraties en kritiek worden bewaard tot de persconferentie na de wedstrijd.

Het probleem is dus niet “typisch voetbal”, het is typisch Nederlands. Gevoelsmatig heeft het te maken met de Nederlandse houding ten opzichte van mensen met een autoriteitspositie. We schreeuwen tegen een scheidrechter wanneer die een overtredinkje over het hoofd ziet. Een politieman noemen we “lul” en als de baas respect wil, moet hij dat als persoon maar verdienen. Geen chef die echt de baas is, zongen Fluitsma & Van Tijn. Hollandser kan niet.

 

Een aanrader is het opiniestuk van Huub Bellemakers in de Volkskrant: http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3395885/2013/02/18/Studio-Voetbal-is-de-dode-grensrechter-alweer-vergeten.dhtml

Advertenties

  1. Pingback: Schreeuwen tegen de scheids, Hollandser bestaat niet -2 « geenwoordspaans

  2. Johan

    Nee hoor inderdaad: “Ook hier in Spanje trappen ze betaald tegen een balletje maar geen trainer haalt het in zijn hoofd om vanaf de zijlijn tegen de scheidsrechter te gaan schreeuwen.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: