l´Endemà (deel1): Eindelijk een positief verhaal over Catalaanse onafhankelijkheid

Een video waarin de Britse krant The Guardian de Catalaanse wens voor onafhankelijkheid en de rol van FC Barcelona daarbij uitlegt, is genomineerd voor de Webby award voor beste sportfilmpje op internet. Zonder vooroordelen legt de video de Catalaanse ziel bloot. Johan Cruijff komt ook nog even langs.

Op dezelfde Catalaanse golf probeert filmregisseur en producent Isona Passola een film te maken over de Catalaanse onafhankelijkheid waarin ze de voordelen van onafhankelijkheid beargumenteert. Om dit mogelijk te maken heeft ze de hulp van de Catalanen ingeroepen en met een sterk staaltje crowdfunding heeft ze via internet al 340.000€ opgehaald voor haar film die de naam l´Endemà (“De Volgende Dag“) zal dragen. Meer dan 8000 trotse Catalanen hebben geld gegeven na het zien van een korte trailer (hier beneden). De site jubelt over de meest succesvolle crowdfunding van Europa (later zullen we zien dat dat niet waar is). Visca Catalunya!

Ik moet zeggen dat ik het fantastisch vind als mensen met hun talent iets doen voor een ideëel doel in plaats van alleen aan zichzelf te denken. Isona Passola doet dat, en doet het goed als je kijkt naar het bedrag dat ze al heeft opgehaald. Hier is een vrouw met talent en een missie die dingen voor elkaar krijgt! In haar documentaire uit 2009, Cataluña-Espanya, behandelde Isona Passola de haat-liefde verhouding tussen Spanje en Catalonië zonder te verdwalen in politieke belangen, die in de media vaak alle andere facetten overschreeuwen. Het is een film waarin uiteenlopende personen -filosofen, universitair docenten, schrijvers, etcetera- een aspect van de Spaans-Catalaanse relatie bespreken, een film van talking heads die zoals Passola zelf zegt, appelleert aan het denken en niet aan het gevoel.

Het is jammer dat deze samenvatting van haar laatste film niet ondertiteld is en, nee, ik waag me niet aan het maken van een samenvatting, daarvoor bevat het fragment teveel uiteenlopende informatie en denkbeelden. Hooguit zou je als conclusie kunnen trekken: “Es complicat” -Het is ingewikkeld. Het onderwerp van het crowdfunding-project l´Endemà sluit aan op Cataluña-Espanya en focust op de toekomst: een onafhankelijk Catalonië en hoe dat land zou kunnen zijn.

Stemmingmakerij

Met haar pleidooi vóór onafhankelijkheid neemt Passola het op tegen stemmingmakerij in de anti-Catalaanse media wiens bangmakerijen en pseudo-argumenten tot nu toe een dialoog in de weg staan. Mensen zijn van nature bang voor verandering dus zolang je ze maar voldoende bang maakt zullen ze niet voor verandering stemmen, lijkt de redenering van de tegenstanders. Ik geef een indruk:

Sanchez – Camacho

sanchez-camacho-jpg_112509

Alicia Sanchez Camacho van de Partido Popular is tegen een onafhankelijk Catalonië. Op de lagere school scoorde ze al laag op optellen en logisch redeneren.

Een typisch voorbeeld is Alicia Sanchez Camacho, de leider van de Catalaanse afdeling van de conservatieve en pro-Spaanse Partido Popular. Zoals ik schreef in mijn blog van 23 november 2012 dacht zij in een officieel document gelezen te hebben dat de Europese Unie had verklaard dat wanneer Catalonië uit Spanje zou stappen het een derdewereldland zou worden. Huh? Iedereen die weet wat een derdewereldland is, begrijpt meteen dat dit een belachelijke bewering is: de term derdewereldland is een indicatie van de ontwikkeling en economie van een land en niet een label dat de Europese Unie op landen plakt. De interviewer toont haar vergissing onomstotelijk aan met het betreffende document: misschien heeft ze een verkeerde vertaling van de tekst gelezen? Al staat haar ongelijk zwart op wit, Sanchez Camacho volhardt als een koppige kleuter in haar bewering dat Catalonië volgens de EU een derdewereldland wordt. Het gaat haar immers niet om argumenten, dan was ze überhaupt nooit met zoiets idioots op de proppen gekomen, het is haar te doen om de bangmakerij en die bereikt ze door het doemscenario maar zo vaak mogelijk te herhalen.

Pseudo-argumenten

Behalve doemscenarios worden vaak pseudo-argumenten aangedragen, zogenaamd om de discussie te voeden maar eigenlijk om haar direct de kop in te drukken. Een opiniestuk op lavozdebarcelona.com bevat een aantal mooie voorbeelden. “Catalonië kan geen eigen staat worden want geen land zou het erkennen” – als het land zich in onderling overleg en op democratische manier afscheidt moet ik nog zien welk land Catalonië niet erkent- en “de geschiedenis van Catalonië en Spanje zijn erg met elkaar verweven dus kan Catalonië niet een apart land zijn”. De geschiedenis van Nederland en België zijn ook met elkaar verweven en guess what?

Propagandazenders

Bovenstaande spots zijn afkomstig van tv-zender Intereconomia, die aan duidelijkheid over Catalonië niets te wensen overlaat. Eerst proosten de mederwerkers met Catalaanse cava omdat dit een Spaans product is, direct hierna wordt de kijker de kans geboden om prullaria met de Spaanse vlag aan te schaffen. Zenders als Intereconomia en 13TV (voor 56% eigendom van de Spaanse Bisschoppenconferentie. WTF!?)  zenden dagelijks urenlange discussieprogramma´s uit waarin alle deelnemers dezelfde mening hebben en elkaar enkel proberen te overtreffen met nog extremere beweringen over degenen die anders denken. Zonder tegenargumenten wordt dezelfde informatie als door een dreunende heimachine onophoudelijk bij de kijkers naar binnen gedramd. Wat opvalt is de altijd aanwezige negatieve betweterige toon, de mala leche.

Waarom bemoeien bisschoppen zich met de staatsinrichting? En waarom altijd die negatieve toon? Welkom in Spanje. Intereconomia of 13TV zijn geen zenders die door de doorsnee gematigde Spanjaard veel bekeken worden, behalve om soms eens flink te lachen. Ze trekken beide ongeveer 1% van de kijkers, maar toch zijn veel mensen geïrriteerd door de manier waarop deze zenders ongestraft de meest wilde beweringen de wereld insturen. Zo ook veel Catalanen.

Politiek gekleurde officiële informatie

Als in Nederland Mark Rutte een plan voorlegt om de economie er bovenop te helpen, dan verwacht je dat je kunt discussiëren over zijn oplossingen voor het probleem, niet dat hij je voorliegt met valse cijfers over de economie. In Spanje is dat precies wat er gebeurt, ook wanneer het Catalonië betreft. Een protestbijeenkomst voor de eenheid van Spanje en tegen de onafhankelijkheid van Catalonië leidde tot een absurde situatie: de politie telde 6000 mensen die op de manifestatie waren afgekomen. De regering in Madrid had het over 65.000. De jongerenafdeling van de PP schatte het aantal op 500.000 (en dat zijn de politici van de toekomst?). Afhankelijk van het politieke belang werden uiteenlopende “objectieve” cijfers genoemd. Hadden ze het wel over dezelfde manifestatie? Als de regering het nodig vindt te liegen over een volksprotest, zegt dat veel over die regering. In Madrid.

protesta unidad españa 12 octubre 2012

“Viva España” op Plaça Catalunya in Barcelona. Telt u even mee?

Dreigementen

En dan heb je natuurlijk altijd nog de (ex-)militairen die tot hun spijt Spanje hebben zien verworden tot een poel des verderfs sinds Franco´s overlijden in 1975. Tegenover Nieuwsuur verklaart deze vriendelijke opa dat het leger moet ingrijpen wanneer Catalonië probeert onafhankelijk te worden.

oorlog verklaren aan catalonie

Via de Nederlandse televisie haalden de oud-militairen zelfs de Spaanse media.

Nogmaals, mijn doel is niet om de onafhankelijkheid van Catalonië te bepleiten, wat ik wèl wil is een eerlijke en echte discussie. Is het vreemd dat wanneer de tegenstanders in het conflict hun heil zoeken in het zwartmaken van de voorstanders, mijn sympathie langzaam steeds meer bij de voorstanders voor afscheiding gaat liggen? Misschien gebeurt hetzelfde in de samenleving, dan zou al die anti-Catalonië propaganda nog wel eens contraproductief kunnen zijn.

Een positieve reactie?

De hoeveelheid voorbeelden hierboven laat zien hoe deze constante vloed door veel Catalanen beleefd wordt. Er komt geen einde aan. In plaats van een negatieve discussie waarin zwarte toekomstperspectieven worden gekoppeld aan diepzittende vooroordelen, wil Passola een positief geluid laten horen dat twijfelaars juist over de streep trekt om “Si” te stemmen. Dat positieve geluid wordt l´Endemà.

In het volgende artikel over l´Endemà ga ik dieper in op het project: Wat wil Passola precies bereiken en is haar plan wel realistisch? Is ze niet opzettelijk tè positief om meer geldschieters over de streep te trekken?

Advertenties

  1. Pingback: l´Endemà deel 2 – Welk referendum? | geenwoordspaans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: